Pochodzenie: Polska

Charakterystyka: Oryginalna rasa polska, uszlachetniona dla warunków ekstensywnych hodowli. Barwa skóry żółta. Nieśność  jaj 160 z białą aż do kremowej skorupką, min ciężar jaj lęgowych 56g.

Ciężar kg: do wieku 1 rok: kogut 1,9-2,2 min. 1,6  max 2,7

Kura 1,6 – 1,9   min.  1,3  max 2,4

Powyżej wieku 1 rok: kogut 2,2 -2,6  min1,9 max 3,1

Kura1,8 – 2,2  min 1,5  max 2,7

Obrączka: kogut 18mm  kura 16mm

1.Typ rasy:

Ptak typu lekkiego do średniego, z niezbyt długim, walcowatym korpusem i średnio długim ogonem. Występuje tylko jako ubarwienie kuropatwiane.

Głowa: średnio duża. Duży błąd :gruba

Dziób: średnio długi, stosunkowo mocny, lekko wygięty, barwa ciemnego rogu. Duży błąd: długi, smukły.

Grzebień: liściasty, średnio duży z 6-8 prawidłowo wyciętymi ząbkami z chorągiewką  lekko przedłużającą linię tyłu, nie powinien ciasno przylegać. Duży błąd: bardzo duży, gruby, chorągiewka przylegająca do tyłu.

Oblicze: czerwone

Zausznice: czerwone, małe, półdługie, lekko pogrubione. Duży błąd: duże

Dzwonki: średnio długie, dobrze zaokrąglone. Duży błąd: grube, chorągiewkowate

Oczy: czerwone

Korpus: niezbyt długi, walcowaty, lekko podniesiony, zaokrąglony. Duży błąd: trójkątny

Plecy: niezbyt długie, sze3rokie na całej długości z boku zaokrąglone, do tyłu lekko pochylone bardzo dobrze wykształconym siodłem, w przejściu linii pleców w ogon widoczne jest załamanie.

Pierś: pełna, mocno pochylona, stosunkowo wysoko noszona. Duży błąd: płaska

Brzuch: dobrze rozwinięty, pełny

Szyja: średnio długa, wyprostowana, z bogatymi upierzeniem opadającym na ramiona. Duży błąd: słabe upierzenie

Skrzydła: średnio długie, z szerokimi lotkami, ciasno przylegające, noszone równolegle do linii pleców. Duży błąd: opuszczone

Ogon: średnio długi, szeroko osadzony pod kątem 50- 75 stopni, częściowo rozwarty, z niezbyt długimi, dużymi sierpówkami. Duży błąd: krótki lub zbyt długi ogon, prostopadle lub nisko noszony, zwarty.

Nogi: postawa średnio wysoka

Uda: stosunkowo silne, dobrze widoczne, przylegające

Stopy: średnio długie, raczej drobne,  ciemno zielone. Duży błąd: długie, grube, łupkowate, żółte

Upierzenie: szerokie, dobrze przylegające, bez poduszek

Rasowe cechy kury:

Co do głównych cech jest zgodna  z kogutem aż do cech charakterystycznych dla płci. Jest mniejsza, ma grubszy korpus i bardziej rozbudowany brzuch.  Ma mniejszy grzebień, wyprostowany. Ogon  ma wyraźnie rozszerzony, noszony pod kątem 50- 60 stopni. Duży błąd:  duży , mocno pochylony grzebień, całkowicie rozwarty ogon, prostopadle lub nisko noszony ogon.

Ubarwienie: kolor nr K 010- kuropatwiany

Kogut: Głowa ciemno-czerwona, pokrycie szyi ciemno złotoczerwone z wyraźnym czarnym rysunkiem trzonów piór, ramiona i plecy szkarłatnie czerwone, końce skrzydeł szkarłatno czerwone z poprzecznie czarnym metalicznym połyskiem, pokrycie siodła złoto czerwone, z czarnym rysunkiem trzonów piór, pierś, boki i uda czarne, brzuch szaro czarny  lotki I – go rzędu czarne, w większości z wąskim ciemno brązowym obramowaniem wewnętrznej chorągiewki piór, lotki II- go rzędu mają wewnętrzne chorągiewki piór  czarne a zewnętrzne brązowe, na złożonym skrzydle brąz tworzy trójkąt, ogon czarny z zielonkawym połyskiem.

Kura:  Głowa złoto-czerwona z rysunkiem czarnych trzonów piór, pokrycie szyi złoto żółte z szerokim czarnym rysunkiem trzonów piór. Płaszcz – pióra na plecach, w siodle i w pokryciu ogona i na końcach skrzydeł ciemnobrązowe z jaśniejszymi końcami i drobnym czarnym „pieprzem”, który równomiernie pokrywa chorągiewki poszczególnych piór aż do ich krawędzi, pióra na piersi są ciemno łososiowo- czerwone zmieszane z jaśniejszymi, na bokach piersi mają przeważnie brązowawe końce, uda i brzuch szare, lotki I – go rzędu mają wewnętrzne chorągiewki czarne lub szaro- czarne,  a zewnętrzne brązowe czarno „opieprzone”, sterówki czarne.

Błędy wykluczające:

Duże błędy:  u koguta jaśniejsze złoto żółte pokrycie szyi i siodła, mało wyraźny rysunek trzonów piór lub jego brak,  brąz na piersiach, bokach i udach.

U kury – całkowicie czarna lub złota głowa, przeważający rysunek w pokryciu szyi, zlewające się z tłem „opieprzenie” w górnych partiach płaszcza, jasne obramowanie piór pleców i siodła, wyraźna rdza na końcach skrzydeł, białawe podłoże piór (dolne części).